تبليغاتX
به دنبال رهایی از قفس
برف وقتی می بارد

                                     از تو نمی پرسد که

                                                                        سردت هست یا نه*     

                    

                                    

 

*: با عرض پوزش نام شاعر یادم نیست

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام آبان 1386ساعت 20:38 توسط شکیبا |

یه سوال...؟؟؟

همه می دونن یعنی قبول دارن که می میرن ...؟؟؟

شاید بگی که این چه سوالیه....اما بهت می گم...

رسیدن به کمال مستلزم کسب آگاهیه و کسی هم که آگاه باشه، خطا و گناه   نمی کنه و همیشه عشق می ورزه.به همه چی و همه کس.

اما همونطور که می بینیم دنیا پر شده از گناه و جنگ و ....

چرا...؟؟؟

می تونین خودتون بگین .....

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم آبان 1386ساعت 17:46 توسط شکیبا |

روح شاعرم را، از من باز پس گرفته اند

                                                          و من

                                                                             به دنبال او می گردم

وقتی که یافتمش

                                آنقدر با هم می نشینیم

                                                                       تا چله مان تمام شود

و آنگاه ما با هم گره خورده ایم

                  و هیچ بادی ما را از هم جدا نخواهد کرد

+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 13:35 توسط شکیبا |

خبری کوتاه و تلخ :

قیصر امین پور در گذشت ...

+ نوشته شده در چهارشنبه نهم آبان 1386ساعت 15:16 توسط شکیبا |

سلام

خبر آنقدر داغ و تلخ بود که تصمیم گرفتم که همین امروز و همین حالا این خبر را بگذارم تا همه دوستان و کاربران عزیز، از هویت و ملیت خودمان دفاع کنیم.

خبر ، حذف نام ایران از لیست Yahoomail است از زبان روزنامه (و سایت همشهری):

 

سلام ياهو! چطوري؟ سلامتي؟ ما هم بد نيستيم. ملالي نيست جز دوري شما كه آن‌هم به لطف حذف ما از ليستت بيشتر شده.

حالا شناختي؟ ما را يادت آمد؟ ما ايراني هستيم. يعني اهل ايرانيم. ايران هم كه حتما مي‌داني كجاست؛ چون تو آمريكايي هستي و هر روز اخبار جديدي از تهديد ما به جنگ و بمب و اين حرف‌ها روي سايتت مي‌گذاري.

اگر مي‌خواهي بيشتر راجع‌به ايران بداني كافي است به نقشه دنيا نگاه كني. ما آنقدر كوچك نيستيم كه براي پيدا كردنمان خيلي زحمت بكشي.

وسط يكي از راهبردي‌ترين نقاط دنيا، يعني خاورميانه، يك گربه مي‌بيني كه آرام سر جاي خودش نشسته و به‌قول آن جوك معروف، دارد ماستش را مي‌خورد.

البته اين گربه قبلا اين‌قدرها هم ساكت نبود. اصلا يك شير بود. يك شير پرابهت كه نگاه به يال و دمش همه را سرجاي خودشان مي‌نشاند. دمش توي هند بود، سرش توي اروپا، پايش در يمن بود و سرش در مصر.

2هزارسالي اين‌جوري بود؛ حالا يك وقت بزرگ‌تر، يك وقت هم كوچك‌تر. اگر بازهم دقيق‌تر بخواهي ما 7هزارسال پيش به اين سرزمين آمديم، مثل شما كه 500 سال پيش به آمريكا رفتيد.

تقريبا ۳هزارسال پيش بود كه حكومت‌هاي محلي بزرگي راه‌انداختيم، مثل شما كه ۳۵۰ سال پيش حكومت‌هاي محلي راه‌انداختيد.

دقيقا ۲۵۶۶ سال پيش بود كه كورش كبير، كه تقريبا همه دنياي آن‌روز را فتح كرده‌بود، با فتح بابل، بزرگ‌ترين شهر دنيا، (همين بغداد كه الان دست شماست) اولين امپراتوري بزرگ تاريخ را بنا كرد، اسمش را هم پدران ما گذاشتند: «ايران»، مثل پدران شما كه دقيقا ۲۳۱ سال پيش در جنگ با انگليس‌ها امپراتوري‌تان را بنا كردند و اسمش را گذاشتند «ايالات متحده».


جالب اين كه وقتي كورش بابل را بدون ريختن خون از دماغ يك نفر فتح كرد، اعلاميه‌اي صادر كرد كه‌ الان به‌آن مي‌گويند: «نخستين اعلاميه حقوق بشر» و در آن اهداف متعالي‌اش را شرح داد، مثل پدران شما كه وقتي در جنگ با انگليس‌ها پيروز شدند، اعلاميه‌اي نوشتند به نام: «اعلاميه استقلال» و در آن اهداف شان را شرح دادند.

از زمان تأسيس، ايران حدود ۲ هزارسال است كه در مناسبات جهاني نقش اساسي داشته. مثل شما كه ۱۵۰ سال است نقش مهمي در دنيا داريد.

از اين مدت، ايران حدود ۱۱۰۰ سال ابرقدرت جهاني بوده‌است، مثل شما كه ۸۰ سالي‌است كه اين وضع را داريد و از اين مدت، ايران ۶۰۰ سال (در دور‌ه هاي مختلف) تنها ابرقدرت دنيا بوده، مثل شما كه ۱۶ سال است تنها ابرقدرت دنيا هستيد.

مي‌بيني ياهو جان! ما چقدر مشتركات تاريخي داريم. حالا يك صفر و دو صفر اختلاف كه اين حرف‌ها را ندارد.

حالا برو تاريخ بخوان ببين ملل مختلف، وقتي ايران به تنهايي ابرقدرت دنيا بوده درموردش چه نوشته‌اند و الان كه آمريكا به تنهايي ابرقدرت دنياست در موردش چه مي‌گويند.

راه دوري هم نمي‌خواهد بروي، از همين دوستان يهودي‌مان مي‌تواني بپرسي كه شرح الطاف حاكمان ايران را در كتاب‌هاي مقدسشان آورده‌اند.

راستي مي‌داني چه‌كسي اين شير پريال و كوپال را شكل گربه كرده؟ همان كساني كه پدران شما با آن‌ها جنگيدند و آن‌ها را از سرزمين‌هايي كه آباد كرده‌‌ بودند بيرون ‌انداختند، با نانجيبان و خيانتكاران همدستشان روي‌هم ريختند، يكي يالش را كند، يكي دمش را كه شد اين گربه آرام.

البته اين گربه آرام در دلش هميشه شير داشته، هميشه؛ از داستان‌ها و افسانه‌ها كه بگذريم، يكي آريوبرزن بوده، يكي هم سوره‌نا. يكي بهرام مهران بوده، يكي هم ابومسلم خراساني.

يكي يعقوب ليث بوده، يكي هم حسن صباح. يكي رئيس‌علي دلواري بوده، يكي هم حسن باقري و محمد جهان‌آرا.

خلاصه اگر بخواهيم شرح بدهيم كه براين ملت چه‌ها كه نگذشته، شرح اسفار هم درمقابلش چيزي نيست.

حالا هم چند صبايي‌است كه دور، دور شماست و هركاري كه مي‌خواهيد مي‌كنيد! ما را هم از ليست‌تان حذف كنيد. ايرادي ندارد.

به قول ما ايراني‌ها: «اين نيز بگذرد!» اين هم بمب ما.  ماجرا را كه احتمالا تا حالا فهميده‌ايد.

ه‌قول يكي از وبلاگ‌ها: «یاهو به‌عنوان یكی از دو پورتال بزرگ اینترنتی، نام ایران را از لیست صفحات ثبت نامش حذف كرده.

یعنی وقتی كه به‌عنوان یك ایرانی بخواهید از گوشه‌ای در دنیا، ثبت نام كنید و شناسه‌ای مجازی برای خود بسازید، با نام هر ده‌كوره و تكه خاكی برخورد می‌كنید غیر از سرزمین پاك و اهورایی خودتان.

یعنی اینكه نمی‌خواهند سرپا باشیم، نمی‌خواهند باشیم، نمی‌خواهند ایرانی دوران  باشكوه باشیم... می‌خواهند ایرانی روزهای آغامحمدخان باشیم؛ بی‌خاصیت، آرام، بی‌غیرت، ساكن و بی‌حركت، نادان و جاهل، مشغول به درگیری‌های داخلی..» البته اگر از اشتباه لپي آغامحمدخان به‌جاي ناصرالدين‌شاه كه بگذريم، دقيقا چنين اتفاقي افتاده‌است.

ماجراي «خليج فارس» را كه يادتان هست.

دوستان وب‌باز، سايتي راه‌انداختند كه در آن توضيح مي‌داد كه خليج عربي نامي جعلي براي سرزميني‌است كه قرن‌هاست «خليج فارس» ناميده مي‌شود، حتي در نقشه‌هاي عربي (arabian-gulf.info).

بعد ملت اين سايت را به هم لينك دادند و اين‌طور شد كه يك بمب گوگلي راه‌افتاد. هركس از هرجاي دنيا با كليدواژه Arabian Gulf جست‌وجو مي‌كرد، در انتخاب اول به اين سايت مي‌رسيد (و البته هنوز هم).

برهمان سياق هم باز دوستان وب‌باز در اعتراض به اين حركت ياهو، وب‌سايتي ساخته‌اند و مي‌خواهند بازهم يك بمب گوگلي ديگر را بتركانند.

Yahoomail كلمه‌ای است با وزن اینترنتی مشابه Arabian Gulf و كمی بیشتر.

در جست‌وجوهای مردم دنیا، معمولاً یكی از ۳۰۰ كليدواژه اصلی جست‌وجو شده و حتی از كلماتی مثل بوش یا ایران هم آن را بیشتر می‌كاوند.

لینك helloYahoomail.net را هر كجا كه می‌توانید، در وبلاگ‌ها، سایت‌ها، فوروم‌ها و صفحات اینترنتی‌تان قرار بدهید و با متنی كه در صفحه اصلی بمب گوگلی Hello Yahoo قرار گرفته هم‌فكری كنید.

البته بعضي‌ها هم اشتباهات لپي انجام داده و به قولي از آن‌ور بام افتاده‌اند. مثلا يك دوست وبلاگ‌نويس نوشته: «مسئله‌هایي  برای من پيش آمده و آن این است كه چرا ما ایرانیان و كسانی كه ادعای ایران‌دوستی داریم به فكر ترمیم چهره ایران در دنیا نیستیم؟

چرا به جای بمب گوگلي در اعتراض به یاهو، در مورد فرهنگ ایران امروز،اخلاق مهمان‌نوازی و مهربانی ایرانیان مطالبی نمی نویسیم؟

به‌نظر من باید دست از ساخت بمبهای این چنینی كه نتیجه‌اي هم  نخواهد داشت برداریم و در وبلاگهای مختلف خود و به زبانهای دیگری به جز فارسی از زندگی مردم ایران امروز بگوییم تا شاید افكار جهانیان در مورد ایران عوض شود و جهانیان بدانند كه ما در بیابانها زندگی نمی‌كنیم و سوار شتر نمی‌شویم!»

براي اين دوست عزيز و همه عزيزاني كه نمي‌دانند بمب گوگلي چيست، بگوييم كه بمب گوگلي دقيقا همان وب‌سايتي است كه شما از آن يادكرده‌ايد.

اگر به helloYahoomail.net برويد با شرح كوچكي از سرزمين ايران و ملت ايران به انگليسي سليس مواجه مي‌شويد كه يكي از بهترين شرح‌هاي كوتاهي است كه از مردم ايران و سرزمين‌شان آمده‌است.

منظور از بمب گوگلي هم اين است كه در وب‌سايت‌هايمان آن را به هم لينك بدهيم كه باتوجه به ساختار جست‌وجوي گوگل، اين سايت در صدر نتايج جست‌وجوي كليدواژه «Yahoomail» قرار بگيرد و مردم جهان و به‌خصوص گردانندگان ياهو مجبورشوند آن‌را بخوانند.

وگرنه اين نه يك بمب است، نه موشك و نه عمليات انتحاري. كارش هم فقط اطلاع‌رساني است، همين.

برای گذاشتن لوگوی helloYahoomail.net در وبلاگ یا سایتتان،می توانید به این آدرس بروید:

http://kouroshz.blogfa.com

ای ایران

سرزمین تمدن آریایی  

پاینده باشی

+ نوشته شده در دوشنبه هفتم آبان 1386ساعت 16:36 توسط شکیبا |

تنهاییت را با من قسمت کن
                                                      تا شاید

من بروم


- تا ته کوچه شک -
                                و به ایقان برسم
                                                                          که دلم 
عاشق این تنهایی ست.

+ نوشته شده در یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 14:5 توسط شکیبا |

یک روز ترا آرزو کرده بودم

                                            و روز دیگر

                                                                          پیشم بودی ...

حالا مانده ام

                       بعد از این روزهای باهم بودن

                                                          با خداحافظی ات چه کنم؟؟؟

                                          

+ نوشته شده در شنبه پنجم آبان 1386ساعت 12:15 توسط شکیبا |

نمی دانم ...

سبکترین قدمهایم را در این چند روزه برداشته ام

در جاده های خیس و پر از خدا

اما در عجبم...

که چرا

عشق روی زمین هست و ما به دنبال اوییم...؟؟؟

+ نوشته شده در سه شنبه یکم آبان 1386ساعت 15:7 توسط شکیبا |