تبليغاتX
به دنبال رهایی از قفس
عشق را در قلبت احساس می کنی

و به من می گویی

«دوستت دارم» .

                               صدای قلبت می آید

                                                                     آن را می شنوم

و به باور می رسم

                     که سمفونی عظیم کائنات

                                               در قلب تو می تپد

                                                             و عاشق من شده است

 

              

+ نوشته شده در یکشنبه سی ام دی 1386ساعت 21:20 توسط شکیبا |

یه جمله بزرگ از یه انسان بزرگ :

 

اگر انسان دارای آزادی نبود،ابلیس دستش بسته بود

«دکتر شریعتی»

          

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 18:56 توسط شکیبا |

محرم در کربلا

سکوتی بود به  بلندای فریاد عشق

 

                  

+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم دی 1386ساعت 20:57 توسط شکیبا |

خودم تنها

                    دلم تنها

                                               ولی در قلب تنهایی

یکی آید

                به سان نوری از دلها

                                                    که بر من تابشی افتد

و می دانم...

نمی دانم

...

 

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم دی 1386ساعت 15:52 توسط شکیبا |

برف می بارد

پشت پنجره ایستاده ام

پنجره را باز می کنم

                           و تنهایی ام را

                                                   می گذارم آنجا

شاید

             کسی آمد و آن را برد

 

          

+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم دی 1386ساعت 20:0 توسط شکیبا |

بلند باد نام خداوند

و بلند باد نام تو

 

مسیح امشب زاده خواهد شد ...

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه سوم دی 1386ساعت 21:9 توسط شکیبا |

و باران غم هجرانت باریدن گرفت
                                                          و من خیس شدم
آنگاه تمام دستمال های کاغذی را تمام کردم

اما
                                     شمع وجودم
                                                                                    آب شد

+ نوشته شده در دوشنبه سوم دی 1386ساعت 20:48 توسط شکیبا |

پدربزرگ

             همیشه

                            فراموش می کرد

                                                       کلاهش را

                                                                              و یا عصا و عینکش را

دیشب که به خواب رفت

                                    صبح

                                                 فراموش کرده بود

                                                                                 بیدار شدن را *

 

                           

* : نام شاعر را نمی دانم

+ نوشته شده در یکشنبه دوم دی 1386ساعت 19:21 توسط شکیبا |